Łysienie plackowate

Łysienie plackowate to jedno z tych schorzeń co do których pełnej listy przyczyn specjaliści nie są jeszcze pewni. Chociaż aby być dokładniejszym mogą je określić, natomiast nie są w stanie podać konkretnej etiopatogenezy. Chociaż zakłada się, że choroba ta wywoływana jest przez wiele czynników, które mogą mieć podłoże genetyczne.

Ten typ łysienia powoduje utratę włosów w kształcie owalnym, bądź okrągłym. Zazwyczaj rozpoczyna się w od niedużych łysych miejsc. Co ciekawe łysienie plackowate może wystąpić w każdym miejscu na ciele człowieka, gdzie oczywiście są włosy. Najczęściej jednak dotyczy skóry głowy. Druga sprawa, że tam jest najbardziej widoczne. Początkowo włosy zaczynają się przerzedzać, a potem już coraz wyraźniej wychodzą w dużych ilościach. Co do przyczyn, jak już mówiłem nie są one do końca poznane. Jedni twierdzą, że może zostać wywołana przez wyjątkowy stres, stany nerwowe, czy strach. I to jest definicja, która tworzy dość szerokie możliwości, co do przyczyn. Łysienie plackowate może być więc spowodowane ciężką chorobą, czy na przykład operacją, której efekty nie są do końca pewne. Specjaliści zastanawiają się również nad tym, czy to, że takie typ łysienia się pojawia nie jest przypadkiem uwarunkowane genetycznie.

W leczeniu łysienia plackowatego często stosuje się minoxidil. Natomiast ma to miejsce w przypadku leczenie bezpośrednio w szpitalach. Stosuje się również tak zwaną cygnolinę. Jest to preparat, zresztą jeden ze skuteczniejszych, przeznaczonych do walki z łuszczycą (obecna nazwa to Ditranol). Natomiast w obu przypadkach efekty leczenie są dość dyskusyjne. Na łysienie plackowate stosuje się także fototerapię. Jest to naświetlanie promieniami UVA. I jest to metoda skuteczniejsza niż dwie poprzednie. Stosuje się też tak zwane alergeny. Natomiast są raczej wykorzystywane. Natomiast jasno trzeba zaznaczyć, że całkowite wyleczenie łysienia plackowatego nie jest możliwe. Istnieje szansa, że nastąpią nawroty tej choroby.

I na koniec jeszcze jedna uwaga. Łysieniem plackowatym nie można zarazić się przez fizyczny kontakt z osobą chorą. Nie przenosi się ono poprzez dotyk, czy używanie tych samych sztućców, czy mydła.